Ντυνόμαστε ωραία και με την καλύτερη διάθεση βγαίνουμε σαν οικογένεια να γιορτάσουμε τη γιορτή της μητέρας μου με μια βόλτα. Στο σταθμό Συντάγματος συναντάμε και το βαφτιστήρα μου με τη μητέρα του. Η αγκαλιά ενός παιδιού μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις πραγματικά! Μέσα στον Εθνικό Κήπο ήταν στημένοι πάγκοι με τα βιβλία ανάλογα με τον συγγραφέα ή τις εκδόσεις. Πως περιμένει κανείς μια έκθεση βιβλίου να είναι βαρετή, άχρωμη και χάσιμο χρόνου; Ε λοιπόν καμία σχέση. Για να είμαι ειλικρινής ως λάτρης της λογοτεχνίας ποτέ δεν περίμενα ότι θα ήταν πληκτικά αλλά αυτό που αντίκρισα ήταν πέρα από κάθε φαντασία! Μπαίνοντας διάφοροι πλανόδιοι ζωγράφοι είχαν στίσει τα καβαλέτα τους για να σκιτσάρουν όποιον από τους περαστικούς επιθυμούσε. Προχωρώντας στους πάγκους δεν ήξερες που να πρωτοκοιτάξεις! Εκδόσεις που δεν ήξερες ότι υπήρχαν, βιβλία και συλλογές άριστες, κόμικς και λευκώματα. Την προσοχή μας τράβηξε ο πάγκος του Καζαντζίδη στον οποίον φοιτητές νέοι είχαν βαλθεί να σε ταξιδέψουν στην Κρήτη! Ο ένας έπαιζε λαούτο, δύο χόρευαν και ο τέταρτος κερνούσε ρακές! Ο κόσμος χάζευε ευχάριστα έκπληκτος και χτυπούσε παλαμάκια. Λίγο πιο κάτω ένας γνωστός ηθοποιός υπέγραφε βιβλία ενώ παντού στο χώρο κυκλοφορούσαν άντρες και γυναίκες με στολές προφανώς για κάτι που θα παρουσιαζόταν αργότερα. ΉΤΑΝ ΣΑΝ ΓΙΟΡΤΉ! Όλοι ήταν χαρούμενοι, γελαστοί, ανοιχτοί και ορεξάτοι! Φεύγοντας σταματήσαμε για ένα γλυκό και με ένα βιβλίο ο καθένας γυρίσαμε στα παραμύθια του μαξιλαριού μας! Η έκθεση τελειώνει αύριο αλλά όποιος προλαβαίνει ας πάει αλλιώς... του χρόνου εκεί θα είμαστε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου