Σάββατο. 7 ώρες. Άπειρα μαγαζιά! Τα παραπάνω είναι μόνο όσα πήρα εγώ! Ο λόγος που αρέσουν τόσο πολύ τα ψώνια στον κόσμο είναι γιατί όταν δοκιμάζεις μία μπλούζα, τακούνια, κοσμήματα νιώθεις σαν να βλέπεις ήδη τον "καινούριο σου εαυτό", σαν να έχεις ήδη όλα τα μάτια καρφωμένα πάνω σου!
Στο τέλος της βόλτας μας φόρεσα την καπαρντίνα μου (μπέζ), το τζίν, τα μποτίνια και τον μπερέ μου (μοβ) και ένιωθα άλλος άνθρωπος! Μια κόκκινη ομπρέλα μου έλειπε και ήμουν έτοιμη για τη νέα ταινία! Αυτή τη στιγμή ακούω το καινούριο μου CD των Placebo καθώς περιμένουμε κάποιους φίλους για φαγητό και ταινία και θυμάμαι τον εαυτό μου μικρό! Κάποτε είχα ερωτευτεί ένα ζευγάρι κίτρινες γιαλιστερές μπότες και δεν της έβγαζα από τα πόδια μου! Μάλιστα κάθε φορά που της φορούσα καμάρωνα, πετούσα! Είχαμε πάει μια βόλτα με τον πατέρα μου στο κέντρο και εγώ το μόνο που έκανα ήταν να περπατάω πέρα δώθε στα μάυρα και άσπρα πλακάκια θαυμάζοντας τα μποτάκια μου! Μόνο φανταστείτε το κοριτσάκι με τα σγουρά ξανθά μαλλιά, την τζίν σαλοπέτα και τα κίτρινα μποτάκια! Αυτή είμαι εγώ! Και μπορεί να έχουν περάσει τόσα χρόνια όμως ο καθρέφτης ακόμα δείχνει το κορίτσι με τα κίτρινα γυαλιστερά μποτάκια!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου