Well...

Πρώτη μέρα σχολείο και έχασα τη μαγκιά μου, που λένε! Νιώθω σα να έφαγα ξύλο! Γύρισα πριν λίγο και ήδη πήρα μια ασπιρίνη και μια βιταμίνη! Ίσως φταίει που δεν έκανα καλή αρχή, με τόσες φωνές γύρο μου πάντως στο σχολικό κοίταγα έξω από το παράθυρο και έλεγα "τι; έτσι θα είναι και οι άλλες μέρες;"
Όχι δεν μπορώ να πω, έκανα καλή "αίσθηση" σε μερικούς μερικούς που με υποτιμούν και πάνω κάτω οργάνωσα το μυαλό μου στο μάθημα αλλά η όλη ατμόσφαιρα... ήταν λες και είμαστε στα μέσα της χρονιάς όπου έχεις λίγο κουραστεί, είσαι κάπως τσαντισμένος... όχι και για πρώτη μέρα τέτοια μαυρίλα! Πάντως δε θα το αφήσω να με πάρει από κάτω! Θα είμαι δυνατή και ορεξάτη κάθε μέρα μέχρι να σκάσουν όσοι με ενοχλούν (και μόνο με το βλέμμα τους)!
ΑΥΤΌ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΜΟΥ! Δεν είναι η κλίκα καθενός ανώριμου για να με κάνει να νιώθω άσχημα! Είναι η τάξη μου, οι τοίχοι μου, οι καθηγητές μου και τα αξίζω όσο και κάθε άλλος να τα χαίρομαι!
Δεν έγινε κάτι. Κανένας δεν μου μίλησε άπρεπα και κανένας δεν κήρυξε πόλεμο (ακόμη) εναντίον μου αλλά για κάποιο λόγο ένιωθα πάλι "εκτός"...!
Well κρίμα για αυτούς αλλά δε θα συνεχίσει έτσι!