άγνωστο

"Γίνεται να μην θέλεις κάποιον; Κάποιον να παρακολουθεί όλα όσα πετυχαίνεις και όλα όσα χάνεις. Κάποιον να σε βλέπει να προσπαθείς και να χαμογελά επειδή για εκείνον αξίζεις τα πάντα. Κάποιον να σε μαθαίνει να χορεύεις. Κάποιον να σου σιγοτραγουδά. Να σε αγκαλιάζει και μέσα στα χέρια του να νιώθεις ότι βρήκες ένα νέο σπίτι. Κάποιον να σου λέει τόσες φορές ότι είσαι όμορφη που στο τέλος να νιώθεις έτσι. Κάποιον να θαυμάζει τις ατέλειες σου. Να μετατρέπει απλές στιγμές σα βγαλμένες από ταινία. Χαρούμενη ταινία. Κάποιον να σκέφτεσαι ακούγοντας ρομαντικά τραγούδια και να ξέρεις ότι σε σκέφτεται και εκείνος από την άλλη άκρη της πόλης ή δίπλα σου. Κάποιον που θα σε εμπνέει. Κάποιον που θα σε φιλάει. Κάτω από τη βροχή. Στον ήλιο. Στο σκοτάδι. Πάντα και παντού. Κάποιον που θα γαργαλάει το λαιμό σου με τα γένια του. Που θα ψάχνει το βλέμμα σου μέσα στο πλήθος. Κάποιον αντάξιο όλων αυτών που ονειρεύτηκες ποτέ.
Γίνεται να μην θέλεις Κάποιον;" (27/05/12)

Και αν τον βρεις, και είναι πολλά περισσότερα από όσα είχες ποτέ ονειρευτεί - και γράψει- τι κάνεις; Απολαμβάνεις το κάθε λεπτό της απερίγραπτης πραγματικότητας σας ή αναζητάς με σαδομαζοχιστική λαχτάρα το κόκκινο μήλο του παραμυθιού; Άγνωστο.