<< "Τι θα κάνεις στη ζωή σου;" Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, πάντα αυτό τη ρωτούσαν όλοι: δάσκαλοι, οι γονείς της, φίλοι στις τρεις τα χαράματα, αλλά ποτέ το ερώτημα δεν της είχε φανεί τόσο πιεστικό και ακόμη δεν είχε πλησιάσει καθόλου την απάντηση. Το μέλλον ορθωνόταν μπροστά της σαν μια αδιάκοπη σειρά από άδειες μέρες, κάθε επόμενη ακόμα πιο τρομακτική και αδιευκρίνιστη από την προηγούμενη. Πως θα τις γέμιζε όλες αυτές τις μέρες;
[...] "Ζήσε την κάθε μέρα σου σαν να είναι η τελευταία" ήταν η κλασσική συμβουλή, αλλά ποιος έχει τη δύναμη για κάτι τέτοιο; Τι γίνεται αν βρέχει ή αν είσαι στις μέρες σου; Δεν ήταν καθόλου πρακτικό. Πολύ καλύτερο το να προσπαθήσεις απλώς να είσαι καλός άνθρωπος, με θάρρος και τόλμη, να ξεχωρίσεις. Όχι ακριβώς να αλλάξεις τον κόσμο, αλλά εκείνο το μικρό κομμάτι που είναι γύρω σου. Να βγεις στη ζωή με εφόδια το πάθος σου και την ηλεκτρική γραφομηχανή σου και να δουλέψεις σκληρά για... κάτι. Να αλλάξεις ζωές μέσω της τέχνης σου, ίσως. Να αγαπάς τούς φίλους σου, να έχεις πίστη στις αρχές σου, να ζεις με πάθος, να ζεις στο φουλ και να είσαι καλά. Να δοκιμάζεις καινούρια πράγματα. Να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, αν σου δοθεί ποτέ η ευκαιρία.
Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η θεωρία της, παρόλο που δεν είχε κάνει καλή αρχή.>>*
*"Μια ημέρα" Ντέιβιντ Νίκολς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου