Άμμος

Τεράστια παραλία, ο ήχος των κυμάτων, το φως του φεγγαριού, κανένας παρά μόνο εγώ.

Βρόμικο πάρκο, γεμάτο γκράφιτι, ήχος από αυτοκίνητα, ανεπαίσθητο φως και πολυκοσμία.

Παλαιότερα οραματιζόμουν το πρώτο. Το μέρος που μπορείς να νιώσεις την ψυχή σου να ηρεμεί και να αφουγκράζεται τη σιωπή.
Τώρα ξενυχτάω, παλεύω και προσπαθώ για το δεύτερο. Το μέρος που νιώθεις όλες τις αισθήσεις σου να λειτουργούν αδιάκοπα και μπορείς να αφουγκραστείς τον κόσμο. Ένα βρόμικο και μπερδεμένο μέρος στο οποίο η κουρασμένη σου ψυχή να ταιριάζει τέλεια. Ένα μέρος γεμάτο λεπτομέρειες να προσέξεις και βασανισμένες ψυχές να γνωρίσεις.

Το όραμα μου είναι τώρα μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι, μουσική και μπλοκ για σχέδιο στην τσέπη. Ένα κορίτσι σε ένα βαγόνι, σε ένα δρόμο, σε ένα πάρκο. Ροκ μουσική, μπερδεμένες μυρωδιές  και ένα ενδιαφέρον για ζωή.

Θα ήθελα να είχα τις λεπτομέρειές της πόλης- κόκκους άμμου στα χέρια μου.