Αγάπη βουρκωμένη

Καθάρισμα μπάζων και μπάνιων, πλύσιμο, σιδέρωμα, μαγείρεμα, παιχνίδια, ταινίες και οικογένεια το φετινό Πάσχα.

Επειδή φτιάχνουμε το σπίτι του χωριού είχε πολύυυυ δουλειά!
12 ξύπνημα μέχρι
16 δουλειές μέχρι
18 φαγητό, ξεκούραση,  βιβλίο μέχρι
20 δουλειές μέσα στο σπίτι γιατί έξω τα κουνούπια είναι θανατηφόρα μέχρι
23 παιχνίδια με τα αδέρφια μου! (καινούριο αγαπημένο παιχνίδι: χαρτάκια με λέξεις και αινίγματα κρυμμένα μέσα σε ΌΛΟ το σπίτι. το ένα οδηγεί στο άλλο και όλα στο "θησαυρό" = συνήθως φιλάκι) μέχρι
02 ταινία και κουβέντα

Η χαρά της ανακάλυψης παλιών φίλων!

Το χωριό ήταν συνήθως μοναχική εμπειρία καθώς από τα 9 δεν είχα ξαναβρεί τα ξαδέρφια μου... Σήμερα ηλικίας 19, 21, 22, 24 ο Άνθιμος, ο Σπύρος, η Ευαγγελία και η Τζένη μου γνωρίζουν ένα νέο χωριό, μια νέα παρέα, ένα νέο καφενείο...
Κυριακή βράδυ λίγο πριν τα ξημερώματα ανάμεσα σε μια παρέα 20+ παιδιών, μπροστά από τηγανιτές πατάτες, ούζα και ποτά διαφωνώ βαθιά με τον Άνθιμο. Φωνάζουμε, γελάμε και αν διαστήματα ο ένας ή ο άλλος ρωτάει "Μα που ήσουν τόσο καιρό; Πως την πάλευα χωρίς τις τρελές σου ιδέες; Γιατί χαθήκαμε; Πότε θα βρεθούμε ήσυχα να αναλύσουμε όλα τα θέματα που αγγίξαμε;" 


Η χαρά της ανακάλυψης φίλων!

Η λύπη του χαμού του...

Αν είσαι πλάι μου μπορώ

το φόβο να νικήσω

τον κόσμο ν' αγαπήσω

κι ίσως ν' αγαπηθώ

Αν είσαι πλάι μου μπορώ

να μ' αντιμετωπίσω

τη μοίρα μου να ορίσω

να μεταμορφωθώ

Μόνος μου πώς να πορευτώ

και πού να επιστρέψω

χωρίς εσένα είμαι μισός

κι ίσως να μην αντέξω

Αν είσαι πλάι μου μπορώ

τη μάχη να κερδίσω

να μην εγκαταλείψω

να μην παγιδευτώ

Αν είσαι πλάι μου μπορώ

τον ήλιο ν' αντικρίσω

να μην ξαναγυρίσω

σε τόπο σκοτεινό

Μόνος μου πώς να πορευτώ

και πού να επιστρέψω

χωρίς εσένα είμαι μισός

κι ίσως να μην αντέξω