Μετά το βάψιμο του δωματίου μου είχε μείνει μια κούτα την οποία ήθελα να φτιάξω και όλο το ανέβαλα. Σήμερα μετά από 2 ώρες στο υπόγειο μας υπάρχουν δύο κούτες με την ετικέτα "Αναμνηστικά" 1&2 και έχουν μέσα τη μισή μου τουλάχιστον ζωή! (Διάβαζα αποσπάσματα από ημερολόγια που είχα μικρή και συνειδητοποιούσα πόσο ώριμη ήμουν και τι συναίσθηση της πραγματικότητας που είχα από τότε κιόλας. -δυστυχώς- )Δύο κούτες γεμάτες εισιτήρια, προσκλήσεις, κάρτες, αφιερώσεις, φωτογραφίες, χαρτιά, τετράδια, βιβλία, γράμματα, λευκώματα, κασέτες, κούκλες, δώρα, σαπουνάκια από ξενοδοχεία, καραμέλες, διακοσμητικά, βραχιολάκια, φυλακτά, νεύρα, δάκρυα και γέλια.
Νιώθω κάπως άδεια αλλά και ελαφρώς ξένοιαστη.
Μακάρι να μπορούσα να κλείσω μερικές αναμνήσεις μαζί με τα αναμνηστικά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου